Onder stormachtige omstandigheden uitgeweken naar de Blijkpolder. Naderhand bleek dat een verstandige keus, maar hier later meer over. De kreeften die de moed hadden zich te laten zien ook meteen vereeuwigd door mijn buddy. Wat rare sporen op de bodem, we vermoeden dat dit de wolhandkrabben doen. Terug langs de betonpalen. Nog aardig wat vegetatie op de bodem die duidelijk geen last hebben van storm nog watertemperatuur. Op de terugweg even vullen en Henk moest een nieuwe bril met twee inplakglazen +2 van dat hij voortaan wat kan zien door zijn misselijkheid heen. Ik loop even naar de duikstek waar ik meteen ingezet werd als sleepdienst om een amechtige dame naar de trap te slepen. Daarna haar buddy op de kant getrokken met hun duikleider. Kortom het leverde mij een goed nat pak op. Maar de dankbaarheid was groot. |
| |